"Piękne istoty" Kami Garcia, Margaret Stohl - o ekranizacji i o książce. (61)

Rzadko się zdarza, aby ekranizacja była wystarczająco dobra, żeby mnie przekonać do sięgnięcia po książkę. Zewsząd słychać "Piękne istoty"! Tyle hałasu, czy warto przeczytać tą powieść?
Nie jestem strasznie filmową osobą, ale po obejrzeniu tej adaptacji uznałam, że jednak dam książce szansę. Obsada aktorska była dobrana wspaniale! Ubóstwiam Jeremy Irones'a i Emmę Thompson, więc trafiono w mój gust idealnie. Reszta aktorów też nie była najgorsza. Aktor odtwarzający rolę głównego bohatera grał świetnie, jedynie do czego mogłam się przyczepić, to fakt iż dla mnie nie wyglądał on wcale na nastolatka, a przynajmniej na dwudziestoparolatka, u którego dostrzegłam zakola na głowie. Oczywiście nie zmienia to faktu, że jest dobrym aktorem, prawda?:P

Adaptacja była bardzo interesująca.  Jednak nie oszukujmy się, nie był to najlepszy film świata. Jednak ostatnio ogląda się wszędzie tyle tandety, że ta ekranizacja plasuje się mniej więcej pośrodku.

Po przeczytaniu książki ucieszyłam się, że akcja filmu jest mądrze poprowadzona, w wielu momentach odbiega ona od tej w książce. Nawet zakończenie jest inne, o niebo lepsze, a ogólny efekt jest bardzo zadowalający.

Książkę czyta się łatwo i szybko. Jest napisana dość prostym językiem, ale czułam się porwana i zachęcona. Styl z pewnością nie jest odstraszający. "Siedzimy" (przeważnie) w głowie nastolatka i z jego perspektywy przeżywamy cały jego świat. Jakże on pięknie potrafi go opisać, czasami aż można sobie westchnąć. Jedyne, co wydawało mi się dość banalne i trochę naciągane, to było to jego uczucie do Leny. Tak poważnie, otwarcie, odważnie, romantycznie i mądrze nie potrafi kochać żaden nastolatek, nie oszukujmy się! Najgorsze jest to, że czytająca nastolatka wbije sobie do głowy, że jakiś chłopiec może i jest w stanie ją tak pokochać! To nie powieści Jane Austen!!! Mamy XXI wiek!  W tej kwestii autorki dały ciała na całej linii - to nie jest miłość nastolatka, tylko dojrzałej kobiety po przejściach czytającej od wielu lat harlequiny i marzącej o wzdychaniu, o uczuciu, chcącej znów zaufać, znaleźć swoje miejsce za wszelką cenę u boku ukochanego. Jego uczucie jest za idealne, za poprawne, za przewidywalne, wręcz za nudne. Tyle przeciwności losu przed nimi, a on ledwie znając dziewczynę, walczy jak rycerz na białym koniu o to jej uczucie, o ich wspólny byt. Normalny nastolatek z pewnością by machnął ręką i odszedł w siną dal... na imprezę ;) Rozpisałam się o tym strasznie, ale proszę pamiętajcie, to jedyny drobny mankament. Spoglądając na całość mogę stwierdzić, że budzi ona zadowolenie, a może nawet i mój... zachwyt? Hmmm, nie - to jednak za dużo powiedziane. Jestem usatysfakcjonowana. Jest to taka interesująca powieść na jeden raz bez wielkich powrotów do niej i ogromnych sentymentów.

Wydawnictwo: Łyński Kamień

data wydania: 2013 (data przybliżona)     

liczba stron: 536

słowa kluczowe: fantastyka książki dla młodzieży

kategoria: fantastyka, fantasy, science fiction

język: polski

typ: papier