środa, 13 maja 2015

"Dziewczyna z sąsiedztwa" Jack Ketchum (232)

źródło
"Przedmieścia. Ciemne ulice, przystrzyżone trawniki i przytulne domy. Miła, spokojna okolica. Jednak nie dla nastoletniej Meg i jej kalekiej siostry Susan. W domu Chandlerów, przy ślepej uliczce, w ciemniej, zawilgoconej piwnicy, Meg i Susan zdane są na łaskę kapryśnej i cierpiącej na ataki szału ciotki, którą szybko ogarnia szaleństwo. Szaleństwo, którym zaraża swoich trzech synów – oraz w końcu całą okolicę. Jedynie jeden, zatroskany chłopiec stanie niepewnie, pomiędzy Meg i Susan a ich okrutną, bolesną śmiercią". - źródło 
To już czwarta książka Ketchuma, z którą postanowiłam się... zmierzyć. Ci z was, którzy poznali już jego pióro z pewnością zgodzą się ze mną, że to moje słowo "zmierzyć" pasuje do jego książek dokumentnie. Powieści pana Jacka są przerażające. Wszystkie są przepełnione krwią, gwałtem i mordem. Po jego "Kobiecie""Poza sezonem" i "Czasem zamykania" chciałam wreszcie zapoznać się z jego najsłynniejszą powieścią pt. "Dziewczyna z sąsiedztwa".
To naprawdę świetna powieść trzymająca w napięciu. Aż miałam ciarki na ciele... Najstraszniejsze nie jest ufo, marsjańskie ludziki, groźne niedźwiedzie, anakondy, czy kto wie jakie zwierzęta i zjawiska jeszcze. Będę to powtarzać do znudzenia - najstraszniejszy jest człowiek, jego przekroczenie granic moralności i zezwierzęcenie. Niebywałe jest to, że historia ta wydarzyła się naprawdę w latach pięćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych.
Szczerze mówiąc spodziewałam się po tej książce więcej gwałtu, krwi i tortur. Uwierzcie mi, dla Ketchuma stworzenie scen wypaczających nasze myślenie i prawidłowe odbieranie świata, to pikuś. Na nieszczęście, to nie o same przekraczanie granic pod względem fizycznym tutaj chodzi. To głęboko psychologiczna lektura. Unaocznia nam ona jaką wewnętrzną drogę odbyła grupa amerykańskich dzieci z lat pięćdziesiątych. Droga ta doprowadziła do wypaczenia ich myślenia i postępowania oraz do strasznego nieszczęścia. 
To straszne, kiedy w roli oprawców występują dzieci. Jak  postępują w sposób odczłowieczony. To największy koszmar. Jesteśmy w stanie dostrzec w "Dziewczynie z sąsiedztwa" delikatną powtórkę z nieocenionego pierwowzoru "Władcy Much" Goldinga. Tylko tutaj, w przypadku Ketchuma, największą winę za zbrukanie i doszczętne wypaczenie  umysłów nastolatków ponosi osoba dorosła. 
Główny bohater, który pełni zarówno rolę narratora, mieszka w sąsiedztwie i staje się świadkiem znęcania się całej rodziny nad dziewczynką i jej siostrą. Policja i otoczenie nie podejmują żadnego działania. Dzieci nie zawsze do końca zdają sobie sprawę, co jest złym, a co jest normalnym i prawidłowym zachowaniem - nawet bohater pojmuje to zbyt późno, bo ufa osobie dorosłej, ich głowie rodziny - Ruth. Jeżeli jednak OSOBA DOROSŁA daje przyzwolenie na niegodziwości, to dzieci automatycznie przyjmują je za oczywiste i godne naśladowania postępowanie. Właśnie to jest dla mnie najważniejszym jestestwem tego utworu - ta możliwość wpłynięcia na drugą osobę, dorosłego na dziecko, to naśladownictwo, którego podejmują się nastolatkowie. To naprawdę możliwe, żeby w tak zatrważająco szybki sposób, wierzące i ufające nam bezgranicznie dzieci dało się sprowadzić na ścieżkę przemocy, nacisku i terroru. Zachowania dzieci, ich zabawy pełne przemocy i tortur przechodzą ludzkie pojęcie. One po prostu świetnie się bawią okrutnie znęcając się nad słabszą istotą, a kiedy po dłuższym czasie im się to nudzi, to wracają ze schronu do salonu, żeby pooglądać jak niby nic telewizję i wypić puszkę coli. 
To DOROSŁY doprowadza w "Dziewczynie z sąsiedztwa" do tragedii. Mało tego, to obezwładniające zło Ruth, które wynika z nienawiści i choroby psychicznej, ma swoje skutki promieniowania po latach. To właśnie jej latorośle staną się w życiu dorosłym mordercami i gwałcicielami. Nie ma co ukrywać, dzieci zawsze biorą z nas przykład i są naszymi lustrami. Pójdą w nasze ślady. Pęknięte lustro można skleić, ale na zawsze pozostanie pokiereszowane i nie odzyska gładkości. 

Literatura: amerykańska
tłumaczenie: Łukasz Dunajski
tytuł oryginału: The Girl Next Door
wydawnictwo: Papierowy Księżyc
data wydania: 21 października 2009
ISBN: 978-83-61386-01-8
liczba stron: 301
słowa kluczowe: horror, thriller, dziewczyna, tortury
kategoria: thriller/sensacja/kryminał
język: polski
typ: papier 
wyzwania:
W 200 książek dookoła świata 2 
Wyzwanie Biblioteczne 2015 
Czytam polecane książki

29 komentarzy:

  1. To prawda najbardziej przerażającą istotą jest człowiek. Niektórzy powtarzają, że boją się duchów, ja zawsze odpowiadam, to żywych trzeba bać się nie zmarłych, nigdy nawet nie wiadomo do czego zdolny jest własny sąsiad.. A książkę bardzo chętnie przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadzam się w 100%. Często okazuje się, że wzorowy ojciec, głowa rodziny, chodzący co niedzielę do kościoła, przetrzymuje latami dzieci w schronach. Brr...

      Usuń
  2. Czytałam książkę i oglądałam film i obie wersje tej historii wywarły na mnie niesamowite wrażenie. Horror w najczystszej postaci.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Muszę się zabrać za film, chociaż strasznie się go obawiam...

      Usuń
  3. Mój must read na ten rok. Już posiadam swoją wersję na czytnik. Chyba, jednak szybciej się za nią zabiorę. Mam nadzieję, że wywrze na mnie podobne wrażenie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Myślę, że z pewnością nie będziesz nią rozczarowana.

      Usuń
  4. Czytałam książkę i jest naprawdę mocna i przerażająca.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, to prawdziwe przekroczenie granic.

      Usuń
  5. To ja też chce ciarki! Nie znam jeszcze tego autora i chętnie rozczytam sie w jego literkach.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam ci Ketchuma. Jest jedyny w swoim rodzaju,

      Usuń
  6. Widziałam film i nie wiem, czy dam radę wrócić do tej historii... Żaden horror nie jest tak przerażający, jak ta historia, która swoje źródła ma w prawdziwym wydarzeniu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie. To mi się nie mieści w głowie, żeby takie postępowanie było możliwe...

      Usuń
  7. Nigdy nie zapomnę tej książki, śniła mi się po nocach. Musiałam odczekać prawie rok, aby znów sięgnąć po Ketchuma. Jest fenomenalnym autorem, a jego powieści wywołują ogromne emocje.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ojejku, to rzeczywiście trochę namąciła ci ona w głowie. Aż rok! Ale w sumie się nie dziwię...

      Usuń
  8. Ja do tej pory czytałam tylko jedną powieść Ketchuma - "Potomstwo" i bardzo mi się podobała. Na pewno skuszę się na inne :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam Ci książki Ketchuma. Jeszcze żadną z nich się nie rozczarowałam.

      Usuń
    2. Chociaż zapomniałam o "Czasie zamykania". Ta książka mnie niestety troszkę zawiodła.

      Usuń
  9. bardzo fajny tekst. Czytałam i bardzo mną wstrząsnęła ta powieść. Jest brutalna i wydaje się niesamowicie realna, szczególnie, że jest na faktach;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To jest właśnie najbardziej przerażające! Jak to się mogło wydarzyć!

      Usuń
  10. Boję się tej książki, ale kiedyś ją przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też się bałam, więc wcale Ci się nie dziwię :).

      Usuń
  11. Chyba muszę w końcu przeczytać coś Ketchuma. Bo aż wstyd się przyznać, nic jeszcze nie czytałam. Chyba...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Myślę, że jakbyś przeczytała Ketchuma, to nie zastanawiałabyś się czy CHYBA go przeczytałaś. On pisze takie sugestywne książki, że staje się bardzo charakterystyczny i zapamiętywalny.

      Usuń
  12. To mocno poruszająca historia, tym bardziej, że oparta na prawdziwych wydarzeniach. Zgadzam się z Tobą Basiu w pełni, że to człowiek potrafi być najbardziej przerażający, a jego zdolność do okrucieństwa nie równa się z niczym. Działania Ruth mną wstrząsały, zresztą cała historia okropnie trudna.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To się nie mieści w głowie, że dorosły człowiek jest zdolny do tego, zwłaszcza kobieta, która powinna być przecież choć troszkę wrażliwsza.

      Usuń
  13. Okrutna i wstrząsająca. Pamiętam ją do dziś. Film na podstawie książki także warto poznać.

    OdpowiedzUsuń
  14. Przeczytałam wszystko i recenzje i opinie pod nią - zatem za książkę dziękuję :-)

    OdpowiedzUsuń

Wasze uwagi są dla mnie cenne.
Dziękuję.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...