„Trzy opowieści” Gustaw Flaubert (73)

Wielu z Was pewnie kojarzy Flauberta z ”Panią Bovary”. Będąc w bibliotece pomyślałam, że dziś chcę coś niewielkiego, coś klasycznego, a najlepiej w formie opowiadań.
Krótko, zwięźle, ale miałam ogromną nadzieję, że zostanę zaskoczona przerostem formy nad treścią. Udało sięJ. Klasyka jest zawsze wspaniała, zawsze. Uwierzcie mi.



Gustaw Flaubert (1821-1880)

„Trzy opowieści” ukazały się w 1877r. i są ostatnim ukończonym dziełem twórcy. Są  to trzy, całkowicie różne od siebie opowiadania, w których mamy możliwość uszczknąć zachwycającego kunsztu literackiego Flauberta. Każde z tych opowiadań wydaje się być napisane jakby przez innego autora - w tak właśnie mistrzowski sposób pisarz potrafi wystylizować swoją twórczość, użyć przeróżnych tematów i technik pisarskich. Flaubert przepoczwarza się, dostosowuje, jego elastyczność jest tak… mocna, wyrazista, soczysta. Utwory są dopracowane do perfekcji, liczy się tutaj każdy szczegół. Ach, co tu dużo mówić. Jestem zakochana w jego piórze po uszy.

 

Pierwsze opowiadanie to "Prostota serca", które ukazuje nam jak cudownie można napisać jakąś historię w sposób niby niewyszukany, nie udziwniając jej, a nadal zachowując jej prostotę i niewymuszoną naiwność. Przy okazji autor przemyca jeszcze swoją umiejętność do obdarowywania bohaterów uczuciami, wzruszeniem, pasją. Opowieść ta wręcz wybucha ogromną tęsknotą człowieka za dzieleniem swych uczuć, chce on się czuć potrzebny i kochany przez kogokolwiek. Felicyta to postać niebywale dobroduszna, niby zwyczajna, ale jednak niebywale nietuzinkowa, tak jak i całe jej ukazane tutaj życie. Raduje się drobnostkami, które ją wręcz uskrzydlają ze szczęścia, natomiast z żalu potrafi pękać jej serce. Ale jakże zadziwiająco silna, zahartowana z niej osóbka. To rzeczywiście najprostsza z tych opowieści, ale właśnie ją  najbardziej zapamiętałam, zrozumiałam na wskroś, smuciłam się nad losem biednej służącej, wzruszałam. Nadzwyczajne, zwłaszcza, że to opowiadanie ma tylko 27 stron!!!

Opowieść "O świętym Julianie Szpitalniku" ponownie upewnia nas, że autor potrafi zachwycająco pisać o wszystkim w każdym momencie historii ludzkości. Potrafi być niemalże baśniarzem. Cudownie opisuje losy bohaterów, ich przygody są zatrważające. Bohaterowie z historycznych czasów, ukazują nam swoje bardzo realne i sensowne odczucia, czujemy się jakbyśmy stali tuż obok nich, byli świadkiem wszystkich zdarzeń. Ich myślenie i wyrażanie się, tak całkowicie różni się od dziewiętnastowiecznych zapatrywań pisarza, a tym bardziej naszych, że często jestem kompletnie zdumiona tym, jak Flaubert potrafił to zaprezentować. I to z jakim efektem!

"Herodiada" opiera się na Biblii i czasach Heroda. Występuje tu jedno zakłamanie faktów: Lucjusz Witeliusz przyjechał z wojskiem do Palestyny po zgładzeniu Jana Chrzciciela i nie przebywał na uczcie Heroda, podczas której podano Salome głowę św. Jana. Ta nieścisłość, niezgoda literatury z historią nada początek literaturze fantastyczno-historycznej. Flaubertem zachwycali się wszyscy "Młode pokolenie pisarskie, (...), uznało, za swego papieża" - (tekst z posłowia). Miał on, jak pewnie się domyślacie, wielu przeciwników - ludzi słowa, którzy byli niechętni zmianom i nie uznawali jego wielkości. Jednak na zawsze pozostanie on istnym pisarzem-legendą, prekursorem wielu stylów i dążeń literackich.

Na zakończenie zdradzę Wam ciekawostkę, co napisał o nim w posłowiu Wacław Sadowski:

"Naprawdę nie ma zbytniej przesady w stwierdzeniu, iż wszyscy wielcy pisarze XX wieku wywodzą się w pewnym stopniu właśnie z Gustawa Flauberta".

Chyba zgodzicie się ze mną, że nie można otrzymać lepszego komplementu. Uważam, iż wszystkie wysokiej jakości pochlebstwa wystawione twórczości pisarza, nie zawierają w sobie ani krzty przesady czy nieumiarkowania. Niesamowity człowiek. Warto sięgnąć po jego utwory - niczego nie można stracić, a tak wiele zyskać.

Tłumaczenie: Julian Rogoziński

tytuł oryginału: Trois Contes

seria/cykl wydawniczy: Klasyka Krótkiej Prozy

wydawnictwo: Prószyński i S-ka

data wydania: 1998 (data przybliżona)     

liczba stron: 88

słowa kluczowe: nowela, opowiadanie, literatura francuska, literatura XIX wieku,

kategoria: klasyka

język: polski

typ: papier

literatura (kraj): francuska  

data przeczytania: czerwiec 2013r.

skąd: Pożyczone z biblioteki

Korzystając również z okazji chciałam pochwalić się wygraną w rozdawajcie u awioli. To książka o której myślałam od dawna i o której czytałam same... dobrocie:). Dziękuję...