"Ocalone z Titanica" Kate Alcott (54)

Spoilery!

Jest to opowieść o rejsie słynnego Tytanika oraz o niektórych bohaterach biorących w nim udział.

Któż nas nie zna tej przerażającej tragedii.

Potężny, niezniszczalny statek:

"Wyłonił się z oparu tak wielki, dumny i niedostępny, że zdawało się, iż to on włada morzem, a nie odwrotnie."

Zbyt mała ilość szalup ratunkowych, nieprzygotowanie załogi na żadne działania ewakuacyjne, czyli  błąd ludzki doprowadziły do tego nieszczęścia.

Początkiem książki byłam zawiedziona, nie podobał mi się styl, nie mogłam jakoś wczuć się w lekturę.

Kobieca gadanina Tess (służącej, młodej krawcowej) i Lucile wydaje się być lekka, ale dość kiczowata, taka na siłę, bez polotu. Typowe babskie przynudzanie.

1912r. - jakież to były dziwne czasy, aż się wierzyć nie chce, takie niedawne, a jakie odmienne. Ostatnie podrygi typowego służebnictwa, potakiwania typu "tak jest Madame".

Jakie to dla nas trudne do zrozumienia w dzisiejszych czasach - wprost nie do uwierzenia jak można było tak przechodzić przez życie usługując wyższym sferom. Ogromnie się cieszę z naszej dzisiejszej niezależności, wolności. To właśnie Ameryka była w tamtych czasach tym RAJEM OBIECANYM, edenem, gdzie byłeś tym, co sobie wypracowałeś. Niestety, ale Europę hamował jeszcze system klasowy.

Lucile była w szalupie, która jako jedyna była nie zapełniona. Kobieta nie dopuściła do uratowania życia tonących z wody. Pinky - reporterka New York Timesa typowa sufrażystka, przeciwniczka klas i nierównego traktowania ludzi, dowiaduje się o zachowaniu Lucile. Przyczyni się do jej upadku.

Wątek miłosny nie spowodował mojego zachwytu - kogo wybierze Tess? Wyjątkowo irytująca i niezdecydowana kobieta. Na jej obronę przemawiają ewentualnie jej młody wiek, dobroć i nieznajomość życia.

Jest tu kilka ciekawych postaci. Molly Brown - życiowa milionerka o złotym sercu, to ona  z Tess rzuciła się do wioseł, kiedy mężczyźni spierali się  między sobą na temat swoich nieumiejętności wiosłowania.

Intrygujący jest wątek państwa Darling. Żona uprasza męża, aby ten przebrał się za kobietę, nakłada mu obrus na głowę, dzięki czemu zostają oboje odratowani (do szalup wpuszczano głównie kobiety i dzieci). Kiedy prawda zostaje wyjawiona i nagłośniona, Pan Darling popełnia samobójstwo (wiesza się). Ze wstydu? Z honoru? Z poczucia winy, że zajął czyjeś miejsce w szalupie?

Ważny jest końcowy wątek - Tess biorąc udział w manifestacji w której kobiety pragną równouprawnienia i prawa do głosu, zaczyna tak jakby nowy rozdział w swoim życiu, w życiu Ameryki, w życiu świata...

Czasy pełne zmian, to one doprowadziły do tego, że rewolucja myśli przeobraziła nasz cały świat w to co mamy teraz.

Całkiem ciekawa, lecz także dość banalna książka. Taki misz masz, kilka wątków. Ten ostatni, finiszujący nadaje książce jakiś sens.

Można pomyśleć tylko o tych tysiącach ludzi, którzy zginęli w tej katastrofie, niepotrzebnie, wielki żal...

Lektura jest kilkoma przemyśleniami na temat słabości ludzkiego charakteru w obliczu tragedii, mówimy tu także o dumie, o tym, iż to najczęściej pieniądz rządzi światem, o zmianach na lepsze, honorze, prawości. Dowiedziałam się, że autorka to dziennikarka polityczna z Waszyngtonu. W takich przypadku wydaje mi się, że niektórzy dziennikarze powinni się  zająć swoją pracą i nie zabierać się za literaturę. Dlaczego? No cóż - pomimo iż książka była dość znośną lekturą, to nie zawierała w sobie żadnego przesłania, nie wniosła nic i nie zmieniła niczego w moim życiu. A ja spodziewam się o wiele więcej emocji po lekturze. Ma mnie ona zachwycić, mam ją zapamiętać, ma być warta uwagi czytelnika i spędzonego nad nią czasu.

Tłumaczenie: Edyta Jaczewska

tytuł oryginału: The Dressmaker

wydawnictwo: Prószyński i S-ka

data wydania: 28 sierpnia 2012     

liczba stron: 464

słowa kluczowe: Titanic, katastrofa, ofiara, przeżycie, życie, śmierć

kategoria: literatura współczesna

język: polski

typ: papier